بنفشه ها به چه زبانی به هم می گویند دوستت دارم؟

بارانها کوهها و درختان به چه زبان؟

ایا لبهایی که فردا متولد می شوند بوسه را خواهند اموخت؟

ایا عسلها فرهاد را می شناسند؟

رایحه تو و رویاهای خودم را کجاپنهان کنم؟

نام تو با کدام حرف اغاز می شود؟

چه کسی چشمهای تو را رنگ کرده است؟

چه کسی دکمه های پیراهنم را از ماه در اورده است ؟

چه کسی زیباتر و سپیدتر از نمکها می خندد ؟

شعرهای من با کدام حرف به پایان می رسد ؟

قلمرو دوزخ کجاست؟

مساحت بهشت چقدر است؟ فرق استخوان و گندم چیست؟

چرا هیچ

گلی در رودخانه نمی روید؟ چرا صخره از عریانی دریا نمی گوید؟

چرا کسی غبار اسمان را پاک نمی کند؟

چرادستی کلمه های بی روح را در خاک نمی کند؟

ایا پرتقالها هم گناه می کنند؟

ایا لیموهای ترش قدر وقت رامی دانند؟

ایا مرده ها غزل می خوانند؟

ایا مادر بزرگم در برزخ همسایه یک پروانه جوان است؟

اکنون در

کهکشان ساعت چند است؟

تا تو روی زمین قدم می زنی و هر شب چراغهای ایوان

را روشن می کنی فرشته ها پلک بر هم نمیگذارند

ماهی ها قلب ابی تو را ترجمه می کنند

و جاده ها همچنان به راه خود ادامه می دهند .

شمعها کی می خوابند ؟ بوسه ها کی می میرند؟

ابها کی تشنه می شوند؟ نانها کی گرسنه می مانند؟

کلمه هایم را در جیب شیطان نمی ریزم و بند کفشهای او را نمی بندم

به قفسها سلام نمی کنم

نبض مرگ

را می گیرم و به انتظار اتفاقهایی که هنوز نیفتاده اند می مانم.