بهشت زندگانی را صفا تو

غم پنهان خود را با که گویم

                                               تو با من بی من و من بی تو با تو

لبت شیرینی و شهد و شکر داشت

                                                نگاهت در دل و جانم اثر داشت

نمی دانم ز آغوشت چه گویم

                                                 که آن چیز دگر چیز دگر داشت

شرابی از لبت در جام کردی

                                                 مرا با بوسه شیرین کام کردی

دلم آهوی وحشی بود و او را

                                                  ندانم با چه افسون رام کردی